Macadamwegen in Houten

In 1840 wordt de zandweg van Utrecht naar Culemborg verhard met grind. De weg verandert in een zogenaamde macadamweg.

De macadamweg was enkele jaren daarvoor uitgevonden. Dit is een grindweg met drie lagen grindkorrels. De grove grindstenen zorgden voor de basis van de weg en kleine grindkorrels werden er in twee lagen overheen gewalst. Daarnaast werden bestaande duikers en bruggen vernieuwd.

Utrecht – Culemborg

De weg werd in 1840 aangelegd door A. v.d. Heuvel te Maartensdijk. Ter financiering werd er een geldlening uitgeschreven onder particulieren. Elk jaar loste de provincie een deel van de lening af, waardoor de weg langzaam in provinciaal bezit kwam. Daarnaast werd er tol geheven, zodat er ook inkomsten waren van de weggebruikers. In 1841 werd de weg opgeleverd.

Houten – Beusichem

In datzelfde jaar werd de zandweg van Houten naar Beusichem van grind voorzien en in 1842 opgeleverd. Ook deze macadamweg werd volgens dezelfde leningsconstructie gefinancierd. Maar dit keer bleken er onvoldoende particuliere investeerders te zijn. De provincie stond vervolgens garant voor de lening. Inkomsten kwamen eveneens uit een tolpost. Maar vanwege de tegenvallende tolopbrengsten, nam de provincie de weg op 1 januari 1857 over.

Volgens de kaart van 1868 waren er verschillende doorgaande wegen in Houten verhard. Naast de twee eerdergenoemde wegen gaat het om de Waalseweg, de Lekdijk en een deel van de weg naar Odijk die op dat moment werd verhard. De Houtensewetering was ook verhard, maar volgens een andere methode.

Op 1 januari 1907 was de geldlening van de macadamweg Utrecht – Culemborg afgelost en ging de weg over in handen van de provincie Utrecht (bron).

In 1933 was de hoeveelheid verkeer door het dorp teveel. Oplossing was om de weg ten westen van het dorp te leggen, via de huidige Poort en Prins Bernardweg. In dezelfde periode werden delen van de weg opgeknapt, omdat deze door spoorvorming slecht waren geworden. Rond de Tweede Wereldoorlog is de weg vervangen in een asfaltweg.