Lunet aan de Snel

Het Lunet aan de Snel (Lunet bij Honswijk) is een verdedigingswerk 300 meter ten noorden van Fort Honswijk. Vanuit deze aarden wal kon een aanval op Fort Honswijk vanuit het noordoosten worden weerstaan. Ook kon een gedeelte van de Lekdijk onder vuur worden genomen, dat vanaf het torenfort niet mogelijk was.

Het lunet is aangelegd in de jaren 1845-1846 en was gelegen aan het veenriviertje De Snel, die tussen de Waalsewetering en de Lekdijk stroomde. Door dit riviertje tegelijkertijd met de aanleg van het Lunet aan de Snel te verdiepen, konden de polders onder water worden gezet.

Bomvrij gebouw

Vanaf 1871 werd de Stelling van Honswijk verbeterd. Ook het Lunet aan de Snel onder handen genomen. In 1873 en 1874 wordt de aarden wal verstevigd en kwam er een bomvrij gebouw op het terrein. Hierin stonden de kanonnen in vredestijd opgesteld en in mobilisatietijd diende dit als slaapvertrek. Er was ruimte voor 90 manschappen en 945 kilo buskruit.

Het Lunet zelf was te bereiken via twee bruggen. Een brug is tegenwoordig nog aanwezig. Tussen 1871 en 1874 werd een nieuw inundatiekanaal gegraven. Het riviertje De Snel verloor daarbij haar inundatiefunctie. In 1939/1940 zijn twee groepsschuilplaatsen gebouwd.

Bij de fortwachterswoning van het Lunet aan de Snel begint de Gedekte Gemeenschapweg. Een verdedigingswerk langs het inundatiekanaal. Het verdedigingswerk heeft een totale grootte van 2,5 hectare.

Lunet aan de Snel was eigendom van Defensie. Tot 2012 zat hier de Explosieven Opruimingsdienst (EOD) en werd het in hoofdzaak gebruikt voor de opslag van gevonden explosieven. Op 12 april 2016 koopt de gemeente Houten het aan. Sinds 2017 is het in handen van een stichting.

Meer weten over de Stelling van Honswijk? 
In het boek ‘De Stelling van Honswijk’ beschrijft Douwe Koen het ontstaan en de ontwikkeling van de Stelling van Honswijk, van de eerste plannen in 1815 tot nu. In dit boek zijn vele niet eerder gepubliceerde kaarten, tekeningen en foto’s opgenomen. Bekijk het boek op bol.com.