Burgemeester ten Holder (Leo)

Officiële naam: Leo Petrus Johannes Ten Holder
Burgemeester van Schalkwijk en Tull en ’t Waal tussen 1 januari 1923 en 1 december 1945
Geboren: 05-01-1881, te Terborg
Gestorven: 30-11-1947, te Utrecht

Ten Holder was tussen 1910 en 1923 burgemeester van Tubbergen. Hij had al een lange bestuurlijke ervaring achter de rug toen hij in Schalkwijk en Tull en ’t Waal begon. Burgemeester ten Holder was burgemeester van Schalkwijk en Tull en ’t Waal toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Hij stond bekend als een goede burgemeester. Hij volgde burgemeester J.P. Kleinschmit op.

Burgemeester Ten Holder
De Schalkwijkse gemeenteraad en de feestcommissie in 1923 op de foto bij het aantreden van Ten Holder (Foto: Facebook OudSchalkwijk via JW Vulto)

Gebeurtenissen

In 1933 kreeg Ten Holder te maken met een zware aanrijding tussen een vrachtwagen en een sneltrein op de onbewaakte overweg aan de Uitweg. In 1934 reed een auto met 5 personen in de Schalkwijksewetering, waarbij twee personen op het leven kwamen.

Ook bij de fraude bij de Onderlinge (brandverzekering) en de coöperatieve boerenleenbank, moest Ten Holder onderzoek doen. In 1936 kreeg Schalkwijk aansluiting op het drinkwaterleidingnet.

Verkeer

Tijdens zijn burgemeesterschap van Schalkwijk was Ten Holder de eerste voorzitter van de ‘Vereeniging voor veilig verkeer’ die in 1929 werd opgericht.

Het verleggen van de buslijn in 1933 van Utrecht via Houten naar Schalkwijk en Culemborg leverde bezwaar op van de Nederlandse Spoorwegen. Ten Holder verdedigde de komst van de busverbinding door op te merken dat hem 10 jaar geleden al een betere spoorverbinding was beloofd. Inwoners konden nu slechts vier keer per uur met de trein naar Utrecht.

De komst van het Amsterdam-Rijnkanaal en de doorgaande weg door Schalkwijk zorgde ervoor dat Ten Holder een alternatieve plan presenteerde voor het regionale wegennet. In april 1934 publiceerde hij in de krant een opiniestuk, waarbij hij voorstelde de doorgaande autoweg tussen Culemborg en de Poeldijk langs de spoorlijn te laten lopen.

Ten Holder raakte in 1935 landelijk bekend als de ‘vriendelijke Schalkwijkse burgemeester’, nadat hij diverse hardrijders aanschreef. In de brief meldde hij niet tot een proces verbaal te zijn overgegaan, maar dat hij wel zou willen dat de bestuurder zich aan de maximum snelheid zou houden. Daarop kreeg hij diverse bedankjes (bron).

Burgemeester Ten Holder
Ten Holder leest voor uit de hoge hoed in mei 1934

Tweede Wereldoorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam de burgemeester een anti-Duitse houding aan. Het lukte hem enkele levens te redden. Zo heeft hij de Duitsers met succes een som geld aangeboden, zodat verzetstrijders die de Lekbrug wilden opblazen niet werden gefusilleerd.

Zijn zoons zaten in het verzet. De ene zoon was de leider van het Schalkwijks verzet. Zijn andere zoon Michael ten Holder werd opgepakt wegens verzetwerk in Noord-Brabant. Op 12 december 1944 is Michael overleden in kamp Versen. Op het Schalkwijks oorlogsmonument is zijn naam vermeld.

In september 1943 is Ten Holder met ziekteverlof gegaan en werd hij opgevolgd door NSB-burgemeester A.W. Bosschaart. Na de oorlog kwam hij automatisch weer in functie, maar niet voor lang. In december 1945 stopte Ten Holder en nam K.M. Vink van het Hoogheemraadsschap zijn werkzaamheden kort waar.

Enkele jaren later komt Ten Holder op 66-jarige leeftijd te overlijden. Hij ligt begraven op de Sint Barbara begraafplaats in Utrecht.

Burgemeester Ten Holder
Het graf op de Sint Barbara begraafplaats in Utrecht