Gerecht Pothuizen

Gerecht Pothuizen

Het gerecht Pothuizen lag in de middeleeuwen langs de Lekdijk op de plaats waar later De Heul is ontstaan. Het gerecht bestond al voor de ontginningen in Schalkwijk en werd in 1330 aan het gerecht Schalkwijk toegevoegd.

Pothuizen lag tussen Pothuizerweg/Zuwedijk en de Lek. Het gebied was hoger gelegen dankzij de aanwezigheid van enkele stroomruggen. Een hoger gelegen plek droeg soms de naam pot, vandaar dat dit gebied Pothuizen werd genoemd. De natuurlijke hoge ligging was de reden dat in dit gebied al in de ijzertijd bewoning was en er in de Romeinse tijd vermoedelijk een stenen Romeinse villa stond. Door de hogere ligging waren er ook mogelijkheden voor fruitteelt.

Pothuizen is rond het jaar 250 verlaten, maar is in de middeleeuwen ontgonnen. Het was een vroeg ontginningsgebied dat onder de Heer van Goye viel. De Pothuizerwetering voerde het water af. Maar de Lek die een behoorlijk scherpe bocht ter hoogte van Pothuizen maakt, heeft in de Late Middeleeuwen een stuk van het gerecht afgenomen.

Gerecht Pothuizen bij Schalkwijk gevoegd

In 1330 werd het gerecht Pothuizen door de bisschop overgedragen aan Hubrecht Schenk van Culemborg. Die was op dat moment al eigenaar van het gerecht Schalkwijk. Na het aftreden van de bisschop moest het gerecht weer terugkeren. In de praktijk viel het gerecht Pothuizen vanaf dat moment onder het  gerecht Schalkwijk.

Dat het formeel niet geregeld was, bleek wel dat Pothuizen tot in de 16e eeuw belasting betaalde aan de Houtense kerk.