Oogstfeest 2019

      Geen reacties op Oogstfeest 2019

Zaterdag 31 augustus werd het oogstfeest gehouden. Een evenement dat elke twee jaar op de Kapelleweg in Cothen wordt georganiseerd. We gingen op zoek naar oude ambachten. Een verslag.

De Kapelleweg loopt van Houten naar Cothen. In Houten is de Kapelleweg al afgezet voor het doorgaande verkeer. Via verkeersregelaars kom je uit op een enorm weiland. Hier kun je parkeren. Het ziet er goed georganiseerd uit. Ik vraag me af of de inwoners van Houten voldoende beseffen dat er dichtbij, vlak over de gemeentegrens, zo’n groot evenement is.

De meeste activiteiten zijn te vinden op het evenemententerrein. Andere activiteiten zijn te vinden bij diverse boerderijen aan de Kapelleweg. Tractortreinen brengen je langs de diverse locaties. Ik ga voor de historische evenementen en heb dus voldoende aan het evenemententerrein. Ook hoor ik van iemand uit de organisatie dat alles compacter bij elkaar is gezet, dan in eerdere jaren.

Touwvlechter

De eerste persoon die ik spreek is een touwvlechter uit Enschede. De man heeft een machine waar hij touwen in elkaar draait. Hij is terecht trots op zijn ambacht. Naast hem zit een man stoelen in elkaar te vlechten. Ik herken een dergelijke stoel uit mijn jeugd in de jaren 60/70. Toch mooi dat mensen een dergelijk vak beheersen.

Smid

Even verderop ontmoet ik een smid uit Dordrecht. Hij doet dit werk 6 dagen in de week. Opwarmen en hameren op een aambeeld en weer opwarmen. Ik dacht dat dit beroep was uitgestorven, maar er zijn nog meerdere smeden actief in Nederland. Wel gaat het om maatwerk dat hij maakt.

Met de smid praat ik over smeden in de ijzertijd. Toen hadden we ijzeroer. Volgens de smid is bewerking daarbij hetzelfde als ijzer dat uit ijzererts wordt gewonnen. Alleen het winnen van ijzer uit ijzeroer is anders. Een sympathieke man die graag vertelt over zijn vak. Ik bedank hem voor het gesprek.

Oogsten

Op een oogstfeest moet je ook oogsten. En dat gebeurt ook. Aan de rand van het terrein is een man koren aan het maaien. Hij komt uit Maartensdijk en als kind hielp hij mee op het land. Hij weet nog precies hoe het moet. Met een zeis en nog een werktuig maait hij handig het koren. Daarna bindt hij het tot een schoof. ,,Het moeten er tien zijn. De tiende is voor de landeigenaar”, zegt hij. Kinderen moeten dan wel nog het land afzoeken naar koren die achter bleven liggen op de grond. Ook dat was oogst.

Dorsen

Midden op het terrein zijn vrouwen aan het dorsen of vlegelen. Ze slaan het graan eruit. Ook dit is arbeidsintensief, maar moet wel gebeuren.

Ploegen

Op de achtergrond is een aantal mannen aan het ploegen. Twee trekpaarden slepen een ploeg door de grond en deze wordt omgewoeld. Dat gaat best snel. Wanneer de ploeg stil staat komt er een veldmuis tevoorschijn. Een van de mannen trapt hem dood. Dat had niet gehoeven zeggen de anderen. Als de ploeg weer in beweging komt, schiet deze los of scheef. De paarden moeten stoppen. Kennelijk is het moeilijker dan het lijkt om de ploeg recht in de grond te houden.

Niet alles ging met de hand. Op het terrein staan ook oude machines. Maar ook een melkauto uit 1957. Het ziet eruit dat er veel spierkracht nodig was om de bussen in te laden.

Stoombrandspuit

De landelijke rust wordt verstoord door de stoombrandspuit uit Gorinchem die regelmatig rondjes rijdt over het terrein. De spuit heeft een bel en een man met een toeter schreeuwt heel hard “brand”.

Deze spuit is uit ongeveer 1910. Hadden wij in het platteland in die tijd een handspuit, in de steden en in het leger hadden ze al een stoombrandspuit. Het is een indrukwekkend apparaat dat in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog van nut is geweest.

Het duurt wel even voordat hij op temperatuur is, maar dan heb je wel een flinke waterstraal. Onder de stoomketel vielen overigens zaterdag hete kolen in het gras en dat vloog weer in brand. De spuit zelf werd door paardenkracht voortbewogen. Mooi dat een aantal enthousiaste personen deze stoombrandspuit in stand houdt.

Geef een reactie