Houten uitgelegd

      Geen reacties op Houten uitgelegd

Deze week kwam ik in het bezit van het boek ‘Houten uitgelegd’ van de auteur P. Heijmink Liesert. Het boek uit 2006 beschrijft de besluitvorming over de groei van Houten met haar eerste en tweede bouwtaak. Het is een nuttig boekwerk, omdat er precies staat beschreven wat er wanneer gebeurde.

Heijmink Liesert kennen we als Schalkwijkse historicus. Hij heeft veel publicaties op zijn naam staan. Maar daarnaast was hij ambtenaar van de gemeente Houten, waarbij hij o.a. raadsnotulist was en gemeentelijk voorlichter. Hij zat dus dicht bij het vuur. Gedurende zijn ambtelijke loopbaan hield hij dagboeksgewijs de ontwikkelingen bij op het gebied van de ruimtelijke ordening, die in 2006 in boekvorm zijn verschenen.

Het boekwerk Houten uitgelegd is chronologisch opgesteld en wanneer je wilt weten wat er in een bepaald jaar gebeurde, is dit snel te vinden. Wat dat betreft geeft dit drukwerk van Heijmink Liesert een goed overzicht van de groei van Houten.

Schalkstad

Halverwege het boek komt bouwen in Schalkwijk aan de orde. Het tot dan feitelijk geschreven boek, toont steeds vaker een emotionele auteur, die zijn dorp Schalkwijk ziet verdwijnen onder moderne nieuwbouwwijken.

Politici worden in dat deel afgeschilderd als ondeskundig, slecht voorbereid en makkelijk te manipuleren. Sommige wethouders en burgemeesters krijgen het er openlijk van langs. Het feitelijk overzicht is aangevuld met een vermakelijk steeds vaker opduikende tirade op iedereen die het maar waagde bouwplannen voor Schalkwijk openlijk te steunen. Met name CDA-wethouder Jonkers en PvdA-wethouder Leen Verbeek moeten het daarbij ontgelden.

Man vol wrok

Op pagina 112 wordt CDA-wethouder Jonkers afgeschilderd als een man vol met wrok die perse in Schalkwijk wil bouwen. De overstap van Jonkers naar de nieuw opgerichte politieke partij Houtens Belang krijgt van de auteur de volle hoon.

Ook CDA-burgemeester Aat de Jonge (tegenwoordig partijloos) krijgt de wind van voren. De Jonge stond enkele dagen na zijn aantreden bij De Heul in Schalkwijk openlijk te fantaseren over bouwen in Schalkwijk. Hij wordt door zijn eigen toenmalige voorlichter Heijmink Liesert afgeschilderd als de zoveelste bestuurder die een gebrek aan feitenkennis etaleerde. Heijmink Liesert veronderstelt dat burgemeester de Jonge meer huizen zou willen bouwen, zodat zijn salaris zou worden aangevuld.

Schalkwijk loopt onder water na 2030

Het boek eindigt dan ook in een manifest waarom je niet in Schalkwijk moet bouwen. Uiteindelijk is de auteur daar met zijn boek ontspoord. Het zorgvuldig levenslang opgebouwde feitenrelaas, eindigt in een emotioneel chauvinistisch betoog.

Een van de meest opvallende argumenten tegen bouwen in Schalkwijk is dat na het jaar 2030 het dorp kans maakt onder water te lopen. De dijken in Nederland zouden het dan misschien niet meer houden, schrijft Heijmink Liesert in zijn nawoord van Houten uitgelegd.

Geef een reactie