Romeinse sporen in De Weteringhoek

      Reacties uitgeschakeld voor Romeinse sporen in De Weteringhoek

In de zomer van 1998 zijn langs de Houtensewetering archeologische opgravingen verricht. Daarbij zijn vooral sporen uit de Midden-IJzertijd en Romeinse tijd naar boven gekomen. De opgravingen vonden plaats in het gebied dat toen nog de onfrisse naam Oksel-West droeg en later de naam Weteringhoek kreeg. Op de plek waar Tuibrug en Hefbrug zijn aangelegd, werden 17 werkputten aangelegd. Het gebied lag op de grens van de Jutphase stroomrug en de lagere komgrond en liep enigszins af.

Midden-IJzertijd

In de Midden IJzertijd liep er een restgeul van 3 meter diep en 18 meter breed. Dit was een uitstekende locatie voor bewoning en uit de gevonden sporen kan worden geconcludeerd dat er rond 400 voor Chr. aan beide oevers van de restgeul bewoning was. De precieze datering is niet te geven, omdat veel sporen zijn uitgewist door latere overstromingen. De scherven die werden gevonden waren vaak broos en gefragmenteerd.

Romeinse tijd

Tussen globaal de jaren 70 en 220/230 na Chr was er opnieuw bewoning op het terrein. In de bodem zijn bewoningssporen en greppels aangetroffen. De IJzertijdgeul was verdwenen. Het is onduidelijk hoe groot de nederzetting was en ook is onduidelijk of het er slechts één boerderij stond of meerdere huizen. In de Laat-Romeinse tijd is dit gebied vrij nat geworden en verlaten.

Tenslotte worden er ook aardewerksporen waargenomen uit de Vroege Middeleeuwen, uit de Merovingse periode. Opnieuw is daardoor een plek in Houten bekend geworden, waarvan we weten dat er in de 7e eeuw bewoning was.

Meer artikelen over Schonauwen