De vrouw die de zwakkeren in Houten evacueerde

      Reacties uitgeschakeld voor De vrouw die de zwakkeren in Houten evacueerde

Op 13 mei 1940 worden Houten en Schalkwijk geëvacueerd. De lagere delen waren onder water gezet en de Duitsers rukten op. Een deel van de bevolking ging lopend naar Utrecht of Vreeswijk, maar zieken en bejaarden werden met de auto getransporteerd.

Houten had maar liefst drie auto’s. Een daarvan werd bestuurd door de 24-jarige bakkersdochter Riek, van bakkerij van de Wielen.

Interview

In de zomer van 2010 interviewde ik Riek van der Wielen, samen met mijn schoonzus Henny (Vlooi voor insiders). Zij was toen 95 jaar en woonde op de Herenweg. Riek is begin dit jaar op 99-jarige leeftijd overleden. Hieronder het stuk van het interview dat sinds die tijd op www.oudhouten.nl staat (pdf).

Relaas Riek van der Wielen

Mijn vader was bakker. Ik reed in een oude Ford rond en bezorgde brood. Het eerste dat ik merkte toen de oorlog uitbrak waren de overkomende vliegtuigen. Ik was er niet bang voor. Ik zat altijd op de weg. Mijn vriend vocht toen bij de Grebbelinie ergens bij Achterveld of Hoevelaken. De pastor vertelde dat we moesten evacueren.

Mijn vader liet de bakkerij open. Hij vond dat de soldaten die terugtrokken ook te eten en te drinken moesten hebben. Er waren drie auto’s in Houten. De dokter had er een, de notaris en wij. Tijdens de evacuatie reed ik zieken en bejaarden van Houten naar het NV-huis in Utrecht.

Ik weet niet hoe vaak ik heb gereden, misschien wel 20 tot 25 keer. Ik weet ook niet hoeveel mensen er in gingen, 5 mensen, 8 mensen? De auto ging helemaal vol. Het was mistig. Bij Fort Lunetten moest ik over een brug rijden. Er was daar plotseling een dichte mist. Ineens sprongen er twee soldaten op de treeplank van de auto en die gaven aanwijzingen hoe over de brug te rijden. Na de brug waren ze weer weg. Het leken wel engelen. Je kunt het raar vinden, maar het voelde wel zo. Ik had wel mensen achterin de auto. Na de laatste rit werden de blokken cement achter me opgeblazen. De weg werd daarna geblokkeerd, om de Duitsers tegen te houden.

We sliepen bij mijn zus in Utrecht. Na de capitulatie ben ik direct naar Fort Blauwkapel gegaan. Daar was mijn vriend. Zijn eenheid was als laatste achtergebleven op de Grebbelinie. Ze renden van schuilplaats, naar schuilplaats en schoten op de Duitsers. Zo leek het of er veel meer manschappen zaten.

Meer artikelen over Houten in de periode 1940-heden

Download

FileFile sizeDownloads
pdf Riek van de Wielen (Dorp Houten)15 KB126