Aardgas

Vanaf 1963 wordt er in Nederland een ondergronds buizennetwerk aangelegd. Hierdoor wordt het  Groningse aardgas voor woningen, industrieën en glastuinbouw beschikbaar. Kolen, stadsgas en petroleumstelletjes maakten plaats voor geisers, gevelkachels, centrale verwarming en gasfornuizen.

In 1970 is Houten aan de beurt. In het dorp wordt een buizenstelsel aangelegd. Woningen in het Vlierplan, rond het Plein en diverse toegangswegen zoals de Odijkseweg worden aangesloten. Het buitengebied wordt beschouwd als onrendabel en moet nog even wachten.

De bewoners van Houten worden voorbereid via de vele advertenties in de kranten. Installateurs adverteren in 1969 al met de verkoop en aanleg van gashaarden en gasgeisers. In september 1970 meldt het Trefpunt dat de gasleiding Houten nadert. Begin oktober wordt Houten aangesloten en via de Odijkseweg krijgt Houten aardgas.

De buitengebieden van Houten (Veerwagenweg, Houtensewetering en Leedijk) moeten wachten tot 1983 voordat ze aardgas krijgen. De Molendijk en Binnenweg zelfs tot na 1985, gelijk met de rest van het buitengebied.

Buitengebied

Pas in 1985 krijgen ook de kernen van Schalkwijk, Tull en ‘t Waal en ‘t Goy aardgas. Hiervoor draagt de gemeente één miljoen gulden bij. De bewoners betaalden 1000 gulden per aansluiting. Dit gaf plaatselijk wat scheve gezichten, omdat in Houten dit bedrag niet moest worden betaald. Plaatselijk waren er protesten van Schalkwijkers die geen aardgas wilden.

De afgelegen woningen langs de Lekdijk, Achterdijk, Heemsteedseweg, Waijensedijk, Lange Uitweg en Beusichemseweg zouden in eerste instantie buiten het project blijven. Maar omdat er met de aanleg van riolering hier en daar ook een gasleiding werd aangelegd, konden de woningen ook aardgas krijgen.