De werkeloze Hooft van Huysduynen vestigt zich in 1836 met zijn kersverse vrouw in Schalkwijk. Hij is de zoon van vermogende vader en gaat wonen in het buitenhuis Rustenburg tegenover de Brink.
Hooft van Huysduynen wordt in 1838 binnen twee jaar burgemeester van Schalkwijk. Hij volgt burgemeester B. v.d. Pouw op die alweer 20 jaar burgemeester is.
Schalkwijk had in die tijd ongeveer 1100 inwoners. Het belangrijkste dat gebeurde in dit tijd was de verbetering van de wegen in het dorp. Ook werd er tolheffing ingevoerd. Naast zijn burgemeesterschap is hij ook secretaris. Vanaf 1850 wordt Hooft van Huysduynen ook burgemeester van Tull en 't Waal. In deze gemeente vonden in die tijd veranderingen plaats betreffende de aanleg van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
Op 27 juni 1852 krijgt Hooft van Huysduynen eervol ontslag. De Houtense burgemeester S. van Raven neemt het burgemeesterschap over. Hooft van Huysduynen is sinds op 6 oktober 1851 ook raadslid en blijft dit tot 13 januari 1853. Ook blijft hij aan als secretaris. In die rol maakt hij de komst van burgemeester J.J. Groeneveldt nog mee. Op 17 december 1856 stopt hij als secretaris.
Financieel aan de grond
Vanaf dat moment gaat het niet goed met Hooft van Huysduynen. Op 1 januari 1857 vertrekt hij naar Ter Aar. Zijn gezin (hij had 13 kinderen, waarvan er 10 jong stierven) volgen op 23 april 1857. Financieel raakt hij aan de grond, na advies van 'goede vrienden. Na het jaar 1862 is hij zonder echtgenote en kinderen met onbekende bestemming vertrokken uit Ter Aar. Op 3 maart 1864 blijkt hij in Le Havre op 51-jarige leeftijd te zijn overleden.