De kerk van Honswijk
De kerk van Honswijk is ergens halverwege de twaalfde eeuw gesticht. De kerk stond bekend als de kerk van Tull en was een dochterkerk van de parochie van Gasperde, aan de overkant van de Lek.
In 1258 volgde afscheiding van de parochie in Gasperde en werd Tull een zelfstandige parochie. In de 14e eeuw spreekt men over de parochie Honswijk. De kerk lag direct naast de Lekdijk. Na
overstromingen werd de Lekdijk verzwaard en kwam de toren in de dijk te liggen.
In 1417 zocht een groep oorlogszuchtigen uit Vianen medestanders.
De Honswijkers vluchtten naar de kerk die vervolgens werd belegerd. De kerk werd in brand gestoken en alleen de kerktoren bleef gespaard. Dankzij de heer Van Vianen werd de kerk enkele jaren later in gotische stijl herbouwd.

Na het verbod op het katholieke geloof in de 16e eeuw kwam de Honswijkse kerk in1620 in het bezit van de hervormden. Katholieken moesten uitwijken naar de
statie Schalkwijk. Al in 1633 werd besloten dat het kerkgebouw gesloten moest worden vanwege de slechte staat.
Tijdens het
noodweer van 1674 liep de kerk veel schade op, maar bleef opnieuw de toren gespaard. De Honswijkers hadden niet de financiën om hun kerk te herbouwen. Een kapel welke deels was blijven staan werd gebruikt voor de kerkdiensten.
Vanaf 1750 raakte de Honswijkse kerk buiten gebruik en gingen de inwoners naar de
kerk in 't Waal. Een bron uit 1772 meldt dat in dat jaar alleen nog de muren van de kerk, een stuk van de achterkant en een toren overeind stonden.
Aan het begin van de 19e eeuw wordt de kerk gesloopt en in 1837 als laatste de toren.
Momenteel staat langs de Lekdijk bij Fort Honswijk een kunstwerk (foto) ter herrinnering aan de verdwenen kerk.
Kapel
Tussen 1346 en 1363 werd op twee kilometer afstand in of bij
kasteel Blommesteyn een kapel gesticht. Deze kapel zou er tot 1475 blijven staan.